الان سر کار هستم. چه بارونی میاد.بوی خاک باران خورده در کنار منظره حیاط دانشکده فنی دانشگاه و صدای ارام موسیقی که صدای تار زدن مردی ۷۰ ساله هست انسان را اسمانی می کند.جای همه خالی.

قرار بود از سال جدید به ساختمان مرکزی در خیابان بلوار بروم با ساعت کاری  ۱۴:۳۰-۸

ولی دفتر بین الملل گفته بوده که کارمند خوب ما رو اونجا نبرین و از طرفی هم اون شخصی که می خواسته بیاد جای من این کار براش کمی سخت بوده به هر حال خدا اینگونه خواست که الان حس آسمانی داشته باشم و من هم بر این راضی هستم.